شبکه کشوری آموزش اچ آی وی/ایدز و بیماری های آمیزشی

مراقبت در منزل

کاهش ظرفیت بخش سلامت در بسیاری از کشورها به معنی ضرورت مراقبت بیمار در خانه می باشد. مراقبت در منزل می تواند نسبت به نگهداری بیماران در بیمارستان ها هم برای اعضای خانواده و هم برای دولت مطلوب تر باشد.

مراقبت خانگی

از مزیت های مراقبت در منزل می توان به موارد زیر اشاره کرد:

* افراد بیمار در بین افرادی که انها را دوست دارند و رابطه خویشاوندی دارند، هستند.

* افراد بیمار می توانند مراقبت های حمایتی و عاطفی دریافت کنند.

* افراد بیمار همچنین در معرض بیماریهای مسری بیمارستانی قرار نمی گیرند.

* افراد در مراحل انتهایی بیماری، می توانند لحظات پایان عمرشان را در خانه و در کنار خانواده بگذرانند.

* زمانی که خانواده می بایست صرف رفت و آمد به بیمارستان کند می تواند در کارهای خانه یا نگهداری از فرد بیمار صرف شود.

* هزینه ها هم مستقیم (یعنی هزینه های جابجایی/رفت و آمد ) و هم غیر مستقیم (یعنی از دست دادن زمان کار ) ناشی از رفتن مکرر به بیمارستان نیز کاهش می یابد.

مراقبت خانگی

مراقبت خانگی معمولا از روی ضرورت است. همانطور که اشاره شد تسهیلات سلامت بسیاری اوقات قادر به خدمات دهی نیست. به علاوه ترس از بدنامی و شناسایی توسط پزشکان و پرستاران متوجه افراد است. زندگی با اچ آی وی می تواند افراد را از درخواست کمک و مراقبت در سیستم پزشکی منصرف کند.

مراقبت خانگی

مبتلایان به اچ آی وی و ایدز به چه مراقبت هایی در خانه نیاز دارند؟

اگرچه افرادی که با اچ آی وی و ایدز زندگی می کنند می توانند سالم و قوی باشند و به صورت عادی زندگی کنند اما می توانند علائم اچ آی وی و ایدز را تجربه کنند که زندگی روزمره آنها را تحت تاثیر قرار می دهد و برای هر کدام آنها نیازمند مراقبت و یاری هستند.

در یک بررسی پیرامون مراقبت در منزل در بیماران مبتلا به ایدز در مالاوی، تنها یک هفتم آنها قادر بودند مانند یک فرد عادی که بیماری را ندارد زندگی کنند. در حدود یک سوم آنها نیازمند مراقبت و یاری برای انجام کارهای روزمره از جمله شست و شو، راه رفتن و رفتن به توالت بودند.

در مطالعه دیگر در آفریقای جنوبی نشان داد که ۱۶ الی ۱۷ درصد مبتلایان به ایدز نمی توانند مثانه و شکم را کنترل کنند و نیازمند کمک برای رفتن به توالت هستند. درصد مشابهی نیازمند کمک در شستشوی خود هستند.

به علت اثرات تضعیف کننده بیماری ایدز افراد مبتلا، نیازمند کمک برای انجام کارهای ابتدایی خانه از جمله شست و شو، آشپزی، تمیز کردن، خرید ملزومات خانه، رفتن به توالت و دیگر نیازهایی که مختص بیماری ایدز نیست، هستند.

علاوه بر این ها یک مجموعه از مراقبت ها وجحود دارد که مختص افراد مبتلا به اچ آی وی و ایدز می باشند از جمله خرید، رسیدگی و پیگیری مربوط به داروها، مراقبت پزشکی برای درد های مرتبط با اچ آی وی و همچنین رژیم غذایی فرد که ممکن است با دیگر اعضای خانواده تفاوت داشته باشد. وجود اینگونه تفاوت ها و نیاز های خاص در افراد مبتلا به اچ آی وی، لزوم مراقبت ها و رسیدگی های ویژه به آنها را واضح می سازد.

کنترل و ثبت پیشرفت بیماری، یادداشت برداری از اتفاقات از جمله میزان مصرف مایعات و پیشرفت نشانه های بیماری از دیگر کارهایی است که می تواند توسط اعضای خانواده و در منزل صورت گیرد.

انجام این اقدامات و پایبندی به آنها در کنار درک نیازهای احساسی، عاطفی و اجتماعی فرد که در اصطلاح نیازهای روان شناختی خوانده می شود و  هر فردی به آن نیاز دارد، ولی در مورد افراد مبتلا به اچ آی وی شدیدتر و گسترده تر می باشد، بهترین شیوه مراقبت از فرد مبتلا به اچ آی وی/ایدز در منزل می باشد.

مراقبت خانگی

چه کسانی مراقبت در منزل را انجام می دهند؟

خانواده و دوستان

اعضای خانواده و دوستان بخش عظیمی از مراقبت های خانگی برای بیماران اچ آی وی و ایدز را فراهم می آورند. در میان این گروه انجام مراقبت ها بیشتر به عهده زنان و افراد مسن تر می باشد. در یک تحقیق در آفریقای جنوبی بیش از دو سوم مراقبت های خانگی توسط زنان و دختران انجام می شد.

تخمین زده می شود نیمی از افراد مسن تر در مناطقی که به شدت تحت تاثیر ایدز هستند درگیر مراقبت فرزندان بزرگتر با اچ آی وی و یا نوزادان مبتلا به ایدز هستند که خود نیز نیازمند مراقبت، حمایت و توجه ویژه از سوی مردم و دولت هستند.

در یک همایش افزایش آگاهی رئیس جمهور سابق افریقای جنوبی نلسون ماندلا به طور ویژه اشاره کرد: افرادی که مراقبت می کنند نیازمند توجه بیشتری هستند. زنان تنها رنج ابتلا به اچ آی وی را تحمل نمی کنند آنها رنج مراقبت از اچ آی وی را نیز تحمل می کنند. مادربزرگ ها از کودکان خود مراقبت می کنند، زنان از شوهران در حال مرگشان مراقبت می کنند، کودکان از والدین در حال مرگشان و خواهر و برادر بازمانده شان مراقبت می کنند.

Top